Gedicht voorgedragen bij de onthulling van het levenslicht monument

ONS DORPJE
één gezin
dat Joods was
dat van mij
en na ons
was ons dorpje
Jodenvrij

ik Gerard Wolf van Tijn
slager aan het Wilhelminaplein
dat plotsklaps marktplein heette

vergeten moest wat niet meer hoorde
de woorden op de borden
spraken destijds duidelijke taal
bioscoop en zwembad wensten ons een warm onthaal
voor joden
verboden

ik zag
maar was een blinde
ik die het goed met iedereen kon vinden
nooit gedacht
dat louter letters in een kaartenbak
een registratie
zouden leiden tot een arrestatie
dat een gele ster
gespeld op een revers
het begin was van verdwijning

één gezin
dat joods was
dat van mij
en na ons
was ons dorpje
Jodenvrij
Gabi, Naatje, Levie, Roza, Ida

@Aart van den Berg

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *